NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 43
Coś się stało Daoming Si. Włącz relację na żywo na Now.
Wczoraj o godzinie 11
Daoming Si, dziedzic Grupy Daoming, został dźgnięty nożem.
Według najnowszych doniesień zapadł w śpiączkę.
Przechodzi obecnie operację, a jego stan określany jest jako krytyczny.
Nie martw się.
Shancai dzwoniła, nic jej nie jest.
Napastnika natychmiast schwytano.
Okazał się nim były pracownik Grupy Daoming.
Nie poznano jeszcze jego motywu, a śledztwo wciąż jest w toku.
Lei.
On tak bardzo krwawił.
Nie martw się. Wyjdzie z tego.
Czy jestem zbyt zachłanna?
To dlatego niebiosa nas karzą.
Nie karzą, tylko wystawiają na próbę.
Ci, którzy zdołają ją przejść, otrzymają prawdziwe szczęście.
OPERACJA W TOKU
Pacjent otrzymał głęboką ranę kłutą. Stracił dużo krwi.
Ponadto wskutek upadku doznał stłuczenia mózgu.
Jak do tego doszło? Kto zaatakował Si?
Aresztowaliśmy już dwóch podejrzanych.
W trakcie przesłuchania zeznali,
że w przeszłości pracowali w jednym z hoteli Grupy Daoming.
Jednakże hotel zamknięto przez nieumiejętne zarządzanie.
Stracili pracę i pragnęli zemsty.
Natomiast pani He Yuanzi zeznała,
że uprowadzenie było tylko żartem.
Nie byli państwo w to wtajemniczeni?
Xiaozi zaprosiła nas na wyspę pod pretekstem przyjęcia.
O żarcie dowiedzieliśmy się już na miejscu.
Nie mieliśmy jednak zasięgu i nie mogliśmy powiadomić policji.
Zatem zapraszam na komendę. Spiszemy zeznania.
Na razie pójdziemy we trzech.
Proszę dać Shancai czas...
- zanim złoży zeznania. - Dobrze.
W takim razie na pierwszy ogień pójdą panowie.
OPERACJA W TOKU
Przepraszam.
- Co z Daoming Si? - Operacja zakończyła się sukcesem.
Najgorsze już za nami.
Jednakże czaszka pacjenta uległa poważnemu urazowi,
co mogło uszkodzić nerwy lub doprowadzić do powstania zakrzepu.
Wciąż istnieje ryzyko powikłań.
Może go pani później odwiedzić.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Shancai.
Właśnie skończyłam składać zeznania.
Przyniosłam ci jedzenie i ubrania na zmianę.
Przepraszam.
Gdyby nie ja,
Si nie zostałby dźgnięty.
To nie przez ciebie.
Nie musisz się obwiniać.
Sprawiłam tyle problemów.
Nawet nie wiem,
jak spojrzeć wam teraz w oczy.
Wiem, że zrobiłaś to ze szczerej chęci pomocy.
Zostań tu ze mną, aż Daoming Si się obudzi.
Poczekajmy razem.
Z tobą u boku będzie mi raźniej.
Naprawdę?
Tak.
Shancai.
Masz takie dobre serce.
Proszę pani, Daoming Si jest...
O sprawozdanie poproszę lekarza.
Shancai.
Musisz być wycieńczona.
Całe szczęście, że niebezpieczeństwo już minęło.
Kamień z serca, że Si nic się nie stało.
Xitian.
O której najbliższy lot do Londynu?
Najwcześniejszy bezpośredni jest o 22.
Pani Daoming.
Wylatuje pani w takiej sytuacji?
Si nic już nie grozi.
Zastawiam go w pani rękach.
Kiedy wreszcie przestaniesz wciągać w swoje gierki wszystkich dookoła?
- Ja... - Pani Daoming.
Gdyby rozwiązała pani sprawy pracownicze jak należy...
nie doszłoby do ataku na Si.
To nie wina Shancai.
Xiaozi.
Chyba się nie rozumiemy.
Twój tata i ja dokładamy
wszelkich starań, aby nadać sprawom odpowiedni bieg.
Naprawdę cię polubiłam. Nie zepsuj tego.
I już nigdy nie baw się z tą dziewczyną w żadne dziecinne gierki.
Ale, pani Daoming...
Shancai.
Kiedyś powiedziałaś mi,
że nie chcesz mnie w swoim świecie i że powinnam wyjść.
Teraz ja mówię tobie,
że nie chcę cię w świecie rodziny Daomingów.
Już nigdy więcej nie zbliżaj się do Si.
Może mnie pani wykluczyć ze swojego świata,
ale Daoming Si jest nieodłączną częścią mojego.
Choćby waliło się i paliło,
będę tu siedzieć,
aż Daoming Si się obudzi.
Jeśli nie chce mnie w swoim świecie,
chcę to usłyszeć od niego osobiście.
Nie będziesz musiała długo czekać.
Co z Si?
Wciąż nie odzyskał przytomności.
Chodźcie, poczekacie w środku.
Daoming Si.
Wreszcie się obudziłeś.
Gdzie ja jestem?
Co się stało?
Si, zostałeś poważnie ranny i przez kilka dni leżałeś w śpiączce.
Zostałem ranny?
Tak.
Co to za jedna?
Si, jeszcze nie oprzytomniałeś
czy doznałeś amnezji? Lekarz wspominał o niej.
A wiesz, kim ja jestem?
Ximen.
- A ja? - Meizuo.
A on?
Lei. Dlaczego pytacie o takie rzeczy?
Więc kim ja jestem?
Małpiszon. Szkaradna potworzyca.
Licz się ze słowami.
Przestraszyłeś mnie. Już myślałem, że straciłeś pamięć.
No to co to za jedna?
Co ona tu robi?
Si, przestań się zgrywać.
Jak to możliwe, że pamiętasz wszystkich, a Shancai nie?
„Shancai”?
Co za wieśniackie imię.
Nie martw się.
Dopiero co się obudził. Jeszcze nie doszedł do siebie.
Właśnie.
Łączy ich silne uczucie. Nie wierzę, że o niej zapomniał.
Shancai.
Może opowiesz mu, co się między wami wydarzyło?
- Kto wie, może sobie coś przypomni. - Właśnie.
Zielone buty.
Pamiętasz,
jak nadepnąłeś mi na telefon i go popsułeś?
Wybrałam się na inaugurację
a twoje fanki niemal mnie stratowały.
Upuściłam komórkę, a ty zmiażdżyłeś ją butem.
Potem poszłam się z tobą rozmówić.
Pamiętasz to jeszcze?
Panie Zielone Buty.
- Co to jest? - Zniszczony telefon.
Nadepnąłeś na niego i go zniszczyłeś.
Hej!
Zdarzyło się też wiele innych rzeczy.
Na twoim balkonie podziwialiśmy razem deszcz meteorów.
Podarowałeś mi naszyjnik w kształcie meteoru.
Ten wisiorek ma specjalne znaczenie.
Nie możesz go nie przyjąć.
Dlaczego jesteś taki zaborczy?
Ponieważ jesteś jedyną, za którą oddałbym wszystkie meteory
we wszechświecie.
Zajrzyj do swojego telefonu.
W grze Fantasy Westward Journey
- dałeś mi Ogród Meteorów. - Dobra, skończ już.
Nie rozumiem, co do mnie mówisz.
Proszę, nie zapominaj o mnie, dobrze? Musisz mnie pamiętać.
Niby czemu muszę cię pamiętać?
Bo kochasz ją najbardziej na świecie.
A ona najbardziej na świecie kocha ciebie.
Kocha mnie najbardziej...
Że co?
Ja ci zaraz dam: „Że co?”.
To prawda.
Kocham cię najbardziej na świecie.
Przysięgam.
Tak właśnie jest.
W Londynie obiecaliśmy sobie,
że w następnym życiu
zaznamy razem szczęścia.
Postanowiłam...
nie czekać do następnego życia.
Chcę być z tobą
już teraz.
Chcę i będę.
Na pewno.
Choćbyś nawet stracił pamięć.
Sprawię, że pokochasz mnie znowu. Kocham cię, wiesz o tym?
Shancai.
Nie krzycz tak.
Si jeszcze nie doszedł do siebie.
Nie obchodzi mnie, czy doszedłeś do siebie.
Chcę ci powiedzieć, że ja, Dong Shancai, będę przy tobie, choćby nie wiem co.
Trzymam cię za słowo.
Tylko spróbuj je złamać.
Wiedziałem, że udajesz.
Jak inaczej wydusiłbym z niej wyznanie miłości?
Czasem aż sam jestem zdumiony własnym geniuszem.
Jak możesz żartować z czegoś takiego?
Przegiąłeś, i to ostro.
Jak miło.
Wszystko wróciło do normy.
Uderz go, jeśli chcesz.
Shancai.
Śmiało.
Pani Yu, po czyjej pani jest stronie?
A tak przy okazji... Lei, dziękuję.
Dobrze, że powstrzymałeś jednego z napastników.
Obawiam się, że samo „dziękuję” nie wystarczy.
Kto inny tak bohatersko rzuciłby ci się na pomoc?
Jak to? Wy byście tego nie zrobili?
- Zastanowimy się. - Zastanowimy się.
Wy dwaj.
Idźcie do domu i przemyślcie swoje postępowanie.
Dobrze chociaż,
że jeden z moich przyjaciół ma sumienie.
Leia i mnie łączy prawdziwa miłość.
Idioto.
Swoją prawdziwą miłość właśnie trzymasz w garści.
Hej.
Puszczaj.
Puść mnie.
Natychmiast.
- Bo cię walnę. - Nie.
Puszczaj.
Pani Yu, wygląda na to, że z Si wszystko w porządku.
Musi być pani zmęczona. Proszę iść do domu i wypocząć.
Tylko proszę nie mówić pani Daoming, że Si już się obudził.
Dobrze.
Powiem tylko Zhuang. Żeby się nie martwiła.
Pójdę już.
Wciąż się złościsz?
Pomyśl o tym tak.
Twoje namiętne wyznanie przywróciło mi pamięć.
Powinnaś się cieszyć.
Musiałaś się bardzo bać, prawda?
Tak.
Nie sposób opisać, co czułam,
kiedy osunąłeś się na ziemię.
Gdy patrzyłam, jak w pośpiechu przewożą cię na salę operacyjną,
miałam wrażenie, że grunt usuwa mi się spod stóp.
A wpatrywanie się w jaskrawe światło nad drzwiami sali operacyjnej
było istną torturą.
Na początku
modliłam się, żebyś się obudził.
Nie przyszło mi do głowy,
że po odzyskaniu świadomości nie będziesz mnie pamiętał.
Gdy spojrzałeś na mnie jak na nieznajomą,
potwornie mnie to zabolało.
Przez głowę przemknęła mi myśl,
że być może zadałam ci zbyt dużo cierpień,
więc niebiosa
pozwoliły ci o mnie zapomnieć.
Nie doceniałam tego,
co najważniejsze:
że jesteś cały i zdrowy.
Głuptasie.
Jak mógłbym cię zapomnieć?
Ty i ja to jedność.
Nikt i nic nas nie rozdzieli.
Cieszę się, że Si już nic nie grozi.
Ale po takich próbach i cierpieniach
naprawdę można przekonać się, czy to, co się ma, to prawdziwa miłość.
Aż zazdrość bierze, prawda?
A czego tu zazdrościć?
Jeśli chodzi o mnie,
zdecydowanie nie chciałbym przechodzić przez coś takiego.
Może Meizuo ma rację.
Tylko prawdziwa miłość jest w stanie przetrwać próbę
i osiągnąć szczęście.
Wiedzą o tym tylko ci, którzy sami tego doświadczyli.
Niby kiedy tego doświadczyłem?
On mówi o tobie i Jing.
Nie przetrwaliście próby.
Wasza miłość była niczym porcelana.
Wystarczył najlżejszy dotyk, by roztrzaskała się w drobny mak.
O czym ty mówisz?
Więź między Jing i mną
przeobraziła się w coś o wiele głębszego niż miłość.
To znaczy?
Wieczne uczucie wznoszące się ponad posiadanie i cielesność.
Pamiętające tylko to, co dobre.
To naprawdę wyższy poziom miłości.
Podziwiam cię, ale ja bym tak nie potrafił.
Zazdroszczę ci.
Ja też.
Mamo, tato. Wróciliście.
Tęskniliśmy.
Twoja mama zobaczyła wiadomości.
Umierała ze zgryzoty.
Mamo, nic mi nie jest.
Moja biedna córeczka.
Ostatnie dni przesiedziałaś w szpitalu. Pewnie nie zmrużyłaś oka, co?
Padam ze zmęczenia.
Nic dziwnego.
Martwiliśmy się, więc przyjechaliśmy cię odwiedzić.
Co z Daoming Si?
Już mu lepiej. Nie ma powodu do obaw.
Całe życie przed nim. Dobrze, że z tego wyszedł.
Czy mama i ja powinniśmy go odwiedzić?
Nie trzeba.
Jeszcze spotkalibyście jego matkę. Mogłoby być niezręcznie.
- W porządku. Prześpij się trochę. - Dobrze.
Tata i ja zostaniemy tu kilka dni.
Zbliża się przerwa zimowa. Chcesz spędzić tu z nami Święto Wiosny?
Oczywiście.
Nie wyobrażam sobie spędzać go bez was.
Dobrze. A teraz marsz do łóżka.
W porządku.
I co z nią?
Już zasnęła.
Tyle przeszła. Musi być wycieńczona.
Coś sobie uświadomiłam.
Choć Daoming Si to miły młodzieniec,
nasze rodziny dzieli zbyt wielka przepaść.
Ostatnie wydarzenia to ostrzeżenie.
Oboje są jeszcze młodzi.
Kiedy sprawy się uspokoją, spróbuję przekonać Shancai...
żeby ona i Daoming Si
zostali zwykłymi przyjaciółmi.
- Już jest. - Szybko.
- Dong Shancai. - Prędko.
To pani rzuciła się na pomoc
dziedzicowi Grupy Daoming, prawda?
Co panią łączy z Daoming Si? Jesteście ze sobą?
Czy może zrobiła to pani z obywatelskiego obowiązku?
- Proszę coś powiedzieć. - Jakiś komentarz?
- Mogłaby pani nam coś zdradzić? - Co was łączy?
- Prosimy o wyjaśnienia. - Może się pani do tego odnieść?
- Jakiś komentarz? - Jaki charakter ma wasza relacja?
- Spotykacie się? - Proszę pani?
Jesteście w związku?
Właśnie. Co was łączy?
- Proszę odpowiedzieć. - Jakiś komentarz?
Prosimy.
Proszę nie odchodzić.
- Niech pani zostanie. - Proszę nie uciekać.
Jakiś komentarz?
Czy mogłaby pani coś powiedzieć?
- Proszę nie odchodzić. - Proszę pani.
Co łączy panią z Daoming Si?
Proszę się cofnąć.
Proszę do tyłu.
- To jak? - Proszę nie uciekać.
- Jakiś komentarz? - Niech pani nie odchodzi.
- Proszę z nami porozmawiać. - Może pani odpowiedzieć?
Proszę pani!
Shancai, jesteś niesamowita.
Słabe i delikatne dziewczątka wyszły już z mody.
Teraz na topie są dziewczyny jak ty.
Co wy znowu wygadujecie? I czemu robicie takie maślane oczy?
Qinghe.
A ty co, rzecznik prasowy Shancai?
Po prostu skręca go z zazdrości.
Że niby co?
Shancai.
Od teraz jesteś moją boginią. Uwielbiam cię. Do zobaczenia.
Na razie.
Więc nagle polubiły Shancai, tak?
Shancai, wszystko w porządku?
Qinghe, Xiaoyou i ja bardzo się o ciebie martwimy.
Na początku chcieliśmy odwiedzić Daoming Si w szpitalu.
Ale zadzwoniliśmy do Ximena i on odwiódł nas od tego pomysłu.
Nic mi nie jest. Dziękuję za troskę.
Shancai to moja superbohaterka.
Skąd w tobie tyle odwagi?
Nie bałaś się, że w pobliżu mogą czaić się inni nożownicy?
W tamtej chwili niewiele mnie to obchodziło.
Kiedy osunął się na ziemię, w mojej głowie była tylko jedna myśl.
„Muszę mu pomóc. Muszę go ocalić”.
Gdybym to ja został ranny,
- zrobiłabyś to samo, prawda? - Chen Qinghe.
- Jesteś Królem Zazdrośników. - Co...
Hej.
Qinghe to mój najlepszy przyjaciel. Jasne, że bym go uratowała.
Wystarczy mi sama ta wiedza.
Będę twoim najlepszym przyjacielem do końca życia.
Niniejszym ja, Chen Qinghe, życzę Shancai i Daoming Si szczęścia.
Oficjalnie wycofuję się z walki o twoje względy.
Chyba że...
rzucisz Daoming Si.
Albo Daoming Si rzuci ciebie.
Albo jeśli wasze znaki zodiaku
- okażą się niekompatybilne... - Wystarczy.
Nie.
Jeszcze nie skończyłem.
Nie martw się. Wszystko w porządku. Nie musisz przylatywać.
Zatem powiedz mi...
Jak nazywa się twoja siostra?
Głupia jesteś czy co?
Czy ty nazwałeś mnie głupią?
W sensie tylko głupiec nie znałby twojego imienia.
Imienia najbardziej uzdolnionej i najpiękniejszej siostry na świecie.
No dobrze. Chyba rzeczywiście nic ci nie jest.
Oczywiście, że nie.
Ale naprawdę mnie przestraszyłeś.
Już i tak trafiał mnie szlag, bo bez przerwy wdawałeś się w bójki.
Zupełnie lekceważyłeś swoje zdrowie.
Wiem.
To się już nie powtórzy.
Tym razem to nie twoja wina.
Jestem wściekła na mamę.
W zasadzie to nie tylko jej wina.
Ponosi odpowiedzialność za wszystko, co związane z Grupą Daoming.
Dobra, nieważne.
Wszystko już ze mną w porządku.
Naprawdę.
Ktoś kiedyś powiedział, że wylizuję się z ran niczym pies.
Pies?
Niech zgadnę. Pewnie powiedziała to Shancai.
- No dobrze. Kończę już. Na razie. - Niedługo cię odwiedzę.
Pani Yu.
Dokąd ty idziesz?
Pani Yu.
Moja rana
prawie się zagoiła.
Chcę się stąd wypisać.
Wypisać?
Owszem.
Jestem tu już od dwóch tygodni.
Boję się,
że jeśli zostanę tu dłużej, dojdzie do zakażenia.
I jeszcze jedno.
Przez jakiś czas będę mieszkał u Leia.
Nie chcę widzieć się z mamą.
Twojej mamy nie ma w Szanghaju.
Załatwia sprawy w londyńskiej siedzibie.
Nie powinieneś leżeć jeszcze w szpitalu?
Czy wypis to dobry pomysł?
Wylizuję się z ran niczym pies.
Wyglądasz, jakbyś chciał coś powiedzieć. Wykrztuś to z siebie.
Chcę poślubić Shancai.
Nie mam nic przeciwko.
Ale Shancai ma.
Martwi się postawą twojej mamy, prawda?
Mówiąc szczerze, już to przemyślałem.
Poradzę sobie sam. Czemu mam być uzależniony od mamy?
Nie zapominaj.
Gdy miałem 18 lat, zarobiłem swój pierwszy milion.
Sęk w tym, że Shancai nie chce, abyś przez nią walczył ze swoją matką.
Naprawdę dobrze ją znasz.
Nie mów, że jesteś zazdrosny.
Nie tym razem.
W zasadzie wiem już, co zrobię.
Najpierw poślubię Shancai,
a potem zdradzę mamie swój supertajny plan.
Pozwoli nam on przekształcić Grupę Daoming w prawdziwego potentata hotelowego.
Co to za supertajny plan?
Supertajny plan z definicji jest supertajny.
Jak mógłbym ci go zdradzić?
Dobranoc.
- Dwie czerwone z brzoskwinią. - Dziękuję.
- Zapraszamy ponownie. - Do widzenia.
Shancai, jesteś dzisiaj sama? Dziękuję, że tak ciężko pracujesz.
Jakoś sobie radzę.
Czemu Xiaoyou wzięła dzisiaj wolne?
Coś się stało?
- Pyta pani o Xiaoyou? - Tak.
Powiedziała, że wybiera się do Klubu Drogi Herbaty.
I że pomoże nam wymyślić nowe smaki.
Jak miło. Tak bardzo dba o naszą herbaciarnię.
Oczywiście.
Marzy o tym, by kiedyś poprowadzić swój lokal w naszej sieci.
Coś takiego! Nigdy o tym nie wspomniała.
Muszę ją o to później zapytać.
Obie zaczęłyście tu pracować,
jak tylko skończyłyście liceum.
Jestem szczęściarą, że was mam.
Nam też się poszczęściło, że trafiłyśmy na tak dobrą pracodawczynię.
Cześć wszystkim. Nazywam się Jiang Xiaoyou.
Cieszę się, że mogę dołączyć do Klubu Drogi Herbaty.
Jestem pewna, że wiele się od was nauczę.
- Witamy. - Witamy.
Jesteś naprawdę urocza.
Yifen, do tej pory jako jedyna miałaś tu krótkie włosy.
Teraz masz towarzystwo.
I dobrze, inaczej ciągle twierdzilibyście, że wyglądam jak chłopak.
O czym ty mówisz?
Masz tak ogromne oczy. Wyglądasz jak laleczka z krótkimi włosami.
Skoro już o lalkach mowa, Yifen potrafi je robić.
Są naprawdę urocze.
Nasz klub organizuje czasem wydarzenia.
Yifen sprzedaje lalki jako dodatek do naszych herbat.
- Cieszą się ogromnym powodzeniem. - O tak.
Naprawdę?
Chciałabym jakąś zobaczyć.
Po prostu poproś, żeby ci zrobiła.
Właśnie.
Mogłabyś?
Pewnie, ale...
w zamian znajdź mi chłopaka.
Przestań się zgrywać.
Wszystkich swoich adoratorów odsyłasz z kwitkiem.
- Właśnie. - Prawda?
Po prostu muszę poczuć tę iskrę.
Więc jaki jest twój typ?
Lubi chłopaków związanych z Drogą Herbaty.
Ale zazwyczaj to brzydale.
Właśnie.
Nazywasz nas brzydalami? Jesteśmy jedyni w swoim rodzaju, dobra?
Xiaoyou, a jaki jest twój typ?
Tak jak ty lubię chłopaków, którzy znają się na Drodze Herbaty.
Jest dla nas nadzieja.
Xiaoyou, nie zwracaj na nich uwagi.
Oni znają się na Drodze Herbaty?
- Co najwyżej na głupich żartach. - Ty...
Yifen.
Naprawdę...
Jesteś taka śliczna. Może zrobimy sobie zdjęcie?
W porządku.
Patrz, krótkowłose dziewczyny są takie urocze.
No nie?
Co? Długie włosy też są ładne.
I eleganckie, prawda?
- Zgadza się. - Dobra.
- Jasne. - Eleganckie.
Cieszę się, że Daoming Si tak szybko doszedł do siebie.
- Całe szczęście. - To prawda.
Potwornie się martwiłam.
Bałam się, że umrze.
Albo straci pamięć.
W szpitalu byłam kłębkiem nerwów.
Kiedy zobaczyłam cię w wiadomościach, byłam przerażona.
Wciąż mam przed oczami twoją minę.
Naprawdę cię podziwiam.
W porównaniu z tobą jestem straszliwym tchórzem.
O czym ty mówisz?
To wszystko przez adrenalinę.
Podbiegłam do niego bez namysłu.
Myślisz, że powinnam coś kupić, aby uczcić powrót Daoming Si ze szpitala?
Może kwiaty albo coś pożywnego?
Nie musisz mu nic kupować. Po prostu bądź.
Najważniejsze, że trzymamy się razem.
Ale nie wiem, jak zachować się,
jeśli spotkam Ximena.
Po prostu traktuj go jak przyjaciela Daoming Si.
Już dawno go nie widziałaś, prawda?
Kiedy byłaś w Londynie, odwiedziłam go, żeby o ciebie zapytać.
Był wobec mnie dość oschły.
Xiaoyou.
Przestań już to roztrząsać.
Może Ximen nie jest dla ciebie odpowiedni.
Nie zawracaj sobie nim głowy.
Dobrze.
Napisy: Natalia Chycka